Wachten

Hoera een wee dacht Nelly zaterdag. Enthousiast vouwde ze nog wat was op, bracht ze de babykamer in gereedheid en checkte ze of ook de slaapkamer baargereed was. Kinderen wakker gemaakt en op laten halen... En toe werd het stil. Het kind zag van schrik van zijn of haar voornemens af en draaide zich nog eens lekker om. Sindsdien is het echte afwachten in volle hevigheid toegeslagen. En daar is niks aan.

Huishoudelijke mededeling

Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.
Noëlle-quotum overschreden. Tijd voor leuke Anne-Grethe foto.

Papa, papa, papa

Papa, papa, papa. Enig idee hoe vaak een kleuter papa kan zeggen in een kwartier?! Noëlle mocht donderdag mee naar Zang op Hemelvaart in de Urker visafslag. Papa, papa, papa moest een paar foto's maken voor de krant en dochterlief wilde eenmaal ter plaatse achtereenvolgens: naar voren, zitten, opzij, kijken, opgetild worden, naar achteren, van links naar rechts, in een viskist zitten en een hamburger. En papa, papa, papa maar zeggen dat ze stil moest zijn omdat mensen anders last van haar hadden. Beu-gepapaad liet papa, papa, papa vervolgens een lege viskist uit zijn handen vallen toen hij een opstapje probeerde te maken voor het nemen van De Foto Die Alle Andere Foto's Overbodig Maakt. Het geluid dat zo'n vallende kist maakt op een afslagvloer is onvergetelijk en overstemt een eerbiedig zingend mannenkoor met vele decibellen. 'Papa, papa, papa. Mag dat wel?'

Voor je kijken!

Leuk moment tijdens het Sally Forth-festival van vrijdag. Tijdens het optreden van The Spirit That Guides Us stond ik vooraan, op een meter of twee van gitarist Stefan van Maurik. Zijn vrouw Lydia Wever (net klaar met haar This Beautiful Mess-optreden) meldt zich ook voorin het Hedonpubliek. Het duurt even voordat manlief haar opmerkt; hij gaat nogal op in zijn spel. Maar als hij haar ziet breekt er een brede, verliefde glimlach door op zijn bebaarde tronie. Ik kijk opzij en zie vanaf Lydia's gezicht een dito blik richting podium gaan. Dan kijk ik weer voor me. Recht in de ogen van de gitarist. Een fractie van een seconde. Er spreekt een mengeling uit van onbegrip en verontwaardiging. Wat sta ik naar zijn vrouw te kijken?! Dan gaat hij weer op in zijn riffs. Maar de boodschap is duidelijk. Hij heeft spierballen. En tattoos. Ik geen van beide. En in de auto ligt een gekopieerd cd-tje van zijn andere band, Satellite7. Daar worden muzikanten doorgaans ook niet vriendelijker van. Als het nummer af is klap ik net wat uitbundiger dan normaal.

Oma aan de top

Voor de viering van het 35-jarige huwelijk heeft de familie Ten Napel onlangs de hulp ingeschakeld van Jut&Jul, komisch duo, voor al uw feesten en partijen. Een geolied team dat garant staat voor zowel grappige als ontroerende momenten. De kracht van dit collectief is dat ze nooit genoegen nemen met de werkelijkheid zoals die zich aandient. Zaken kunnen altijd beter en dus wordt er steeds druk gediscussieerd. Steeds ja. En artistieke meningsverschillen horen er gewoon bij. Die moet je helemaal niet uit de weg willen gaan, weet je. De boeking voor over vijf jaar is trouwens alweer binnen. Lag waarschijnlijk aan de gelikte uitvoering van Oma's aan de top (feat. DJ Sem), blijft een toppertje.

Lekke!

Drukke dagen voor onze jongste telg. Lopen leren, taalvaardigheid bijspijkeren en verder ontdekken wat de moeite van het wegschransen waard is (pindakaas!). Ondertussen woedt de strijd voort om je portie aandacht te krijgen met die blonde wervelwind in de buurt. Enig idee bijvoorbeeld hoe lang het duurt om een leuke foto te maken zonder blond haar of grote ogen in een van de hoeken van het plaatje? Maar goed, je groeit en je leert, dus lang kan het niet meer duren voordat je de touwtjes strak in handen hebt. Alleen jammer dat binnenkort blijkt dat 'Baby' iets meer is dan de blote buik van mama.

Zonder pakje

De laatste tijd eten we vaak pannenkoeken. Niet omdat Noëlle daar harder om zeurt, maar omdat ik een tijdje geleden eens geprobeerd heb om ze zonder zo'n pak van Koopmans te bakken. Gewoon bloem (250 gr.), melk (400 ml) en eieren (2) door elkaar husselen, een stevige koekenpan gebruiken en het vuur niet te laag zetten als de boter begint te sputteren. Lekker! Vooral met plakjes kaas, schijfjes champignon en spek uiteraard. Een klein beetje verse gemalen peper en veel poedersuiker erover en smullen maar. Rest natuurlijk de vraag hoe het kan dat pannekoeken uit een pak zoveel minder lekker zijn. Wat zit daar dan in behalve bloem? Boekweitmeel (?) volgens het pak. En rijstebloem (dat krijgen baby's toch?). Verder uiteraard de nodige hulpstoffen. Je gaat je afvragen wat er dan nog meer zo lekker is als je er GEEN pakje voor gebruikt.